Is het cultureel toe te schrijven dat de Nigeriaanse kunstenaars John Madu geïnspireerd zijn door Vincent van Gogh?

John Madu is afgebeeld in tien tekeningen, en ze zijn allemaal onweerstaanbaar. Bezoek het Van Gogh Museum om ze te zien, wat een samenwerking is tussen de show Van Gogh en John Madu: Paint Your Path. Op dezelfde manier als de Van Goghs schildert hij heet en boos. Op een zelfportret plaatst hij zich in de beroemde slaapkamer van Vincent (1888) in Arles. Maar hij drapeerde ramen erover en duwde de baby weg van het uitzicht. Naast de bord met citroenen en de glazen fles van Van Gogh’s Karaf en schotel met citrusvruchten (1887), bewoog hij naar voren en zette een wind-up aap op. Madu profiteerde ook van de behandeling van die stof. Hij verschijnt in een reserve over Chinees drukken. Hij bracht het mee, of ontdekte hij het ergens anders? Madu werd gedrukt in Japan, net zoals Van Gogh betoverd werd door Van Gogh.

Inzoomen

Zonder Vincent van Gogh, John Madu’s schilderijen zouden niet bestaan omdat ze duidelijk Noord-Afrikaans zijn en Nigeriaans. Ze snijden hem, geven hem wapens, en ze zijn van hem.

Giftig

Het woord “sociaal krediet” versterkt plotseling zijn giftige geest. Ik wil er niet over nadenken; ook zag ik vaak ontwerpers worden afgebrand, maar dood, met vrijwillige effecten. De zin zelf is een uitzicht. Wie iets snel verklaart, heeft gelijk. Hij beperkt zich tot enkele bezoekers en negeert het belang van discussie. Dayna Schutz’s Open Casket (2016) stond op mijn radar. Het was geweldig. En ik was geboeid te beseffen dat de verf en de ontwerper ernstig waren afgelast. Ze heeft haar gruwel van een discriminerende lynchpartij niet afgebeeld omdat ze een blanke vrouw is.

Ik weet het niet zeker. Ik begrijp het niet. Ja, nogmaals; opnieuw, moord is een thema dat moet worden overgelaten aan volwassen kunstenaars. Ik ken echter films waar vrouwelijke filmmakers precies de angst voor dergelijk geweld vastpinnen. Denk bijvoorbeeld aan Mike Leigh’s Nude of Hable fraude Elizabeth van Pedro Almodóvar. Er zijn er nog meer. Ik wil niet dat dat wordt afgelast.

En ten slotte, aan de ene kant, wat er gebeurt, aan de andere kant, moet hetzelfde doen. Slechte, emotionele stress, alcoholmisbruik en isolatie waren allemaal factoren die Vincent van Gogh ervaart. In Lagos is John Madu een bekende kunstenaar met een respectabele achtergrond. Wat vindt hij van Vincent’s worsteling, zijn werk en hoe weet hij dat? Ik begrijp het niet. Hij lijkt op zoek te zijn naar zijn Van Gogh terwijl hij door Vincents tekeningen dwaalt. Hij voedt zich met Nigeriaanse suggesties als een vampier en geeft het hen rustig. Dat klopt. Daar hoef ik me geen zorgen over te maken. Ik zal nooit mijn vreugde of verbazing laten verpesten.

De markt is geen echoput en kunst is nooit een klankbord. Ik sta op.

DelenMail de schrijver