Ik had het over de Manneke van Nuenen. Vincent Van Gogh, ik heb hem deze maand nog eens ontmoet. In Parijs.
Ik dwaal door de Muséed’Orsay en applaudisseer Monet, Sisley, Renoir en Gaugains creaties… In werkelijkheid hangen ze het allemaal op. Het haar van de borstel steekt uit de kleur, zelfs als ik rond tegen de beker nog steeds valt mijn oog. De koning heeft de blobs geplant die er sinds het begin van vorige eeuw nog op staan. Ze hebben ook de wil om je mee te nemen, te verlangen in een veld vol bloemen, naar een exotisch eiland, of naar een luid feest na meer dan een eeuw.
Ik hoor meteen geluiden. Mensen verzamelden zich als bijen om op een honingblok te rijden. Is dit het artwork van het nummer, of niet? Door Don McLean, weet je? Sommigen zingen “Starry Starry Night” en onder de overvolle Amerikanen zie ik Van Goghs “Sterrennacht” boven de Rhône in zijn magische blauw en geel. Met twintig slipjes op je borst en die kronkelende op, wil ik het graag strak zien. Ik grom half uit omdat het Van Gogh is.
Het is een klop, evenals zijn zelfportret. Om een foto te maken, staan mensen op hun flanken naar het schilderij. Ze lijken te lachen in de lens. Met een blauw-grijs oog kijkt Vincent over mijn hoofd. Een snelle klik en je bent klaar om te lachen in de olie kleuren van de ziel.
Er sputtert iets. Een vrouw en een jonge heer poseren samen en willen gewoon plaats maken voor de volgende premiejager. Ik word boos op ze. Ze lopen van me weg en kijken verontwaardigd naar me. Ik zal wat langzamer reageren op mijn probleem. Hebben ze echt een kijkje in het schilderij, of is het gewoon een zoektocht naar Pokemon om zoveel mogelijk beroemde foto’s te krijgen? Ze hadden nu de Mina Lisa in handen.
Ze geloven misschien dat ik een slimme leraar ben of een snob, maar ik weet zeker van niet. Ik heb geen idee. Het moest eruit. Uit liefde voor hem, die gehoorzaam naar de aarde staart terwijl hij stil is in dat lichaam. Ze kijken niet omhoog.
Vincent, de muziek heeft gelijk. Ze hebben geen begrip. Waarschijnlijk niet.
Claudia Nieuwenhuizen