Een van de kenmerken van Vincent van Gogh’s Café Terras ’s nachts in Otterlo, een van de hoogtepunten van het Kröller-Müller Museum, kreeg zijn eerste bruikleen in twintig jaar. Het internationaal gerenommeerde kunstwerk is tot september volgend jaar in drie Aziatische steden te zien: Kobe, Fukushima en Tokio.
Het is een optie voor Van Gogh liefhebbers in Japan, waar er nogal wat zijn, maar het betekent ook een verlies voor bezoekers van de Otterlo tentoonstelling.
Kröller-Müller biedt bezoekers een alternatieve kennis in de aanwezigheid van het beste item om dit goed te maken. Het café dek Place du Forum is een grote kopie van de grote kopie van het museum. In deze gewijzigde setting mogen bezoekers gefotografeerd worden, wat de indruk wekt dat ze deel uitmaken van Van Gogh’s schilderij.
Daarnaast toont het museum een aantal werken van kunstenaars die beïnvloed werden door het bekende schilderij in de loop der tijd, variërend van maskers en decors tot tekeningen en dingen. Daarnaast worden klanten gevraagd om ’s avonds een versie van Café Terrace te maken en in te dienen. Een lijst met commentaren zal op een gegeven moment in de lezing worden opgenomen.
Eerste sterrennacht
In Arles, in het zuiden van , in september 1888 schilderde Van Gogh ’s nachts een café op het balkon. Voor het eerst schilderde hij een sterrendag in een schilderij, een thema dat uiteindelijk in andere stukken zou worden herhaald. Van Gogh koos er wijselijk voor om de dag in een ander kleurenschema te laten zien: het hete gele van het cafélicht met uitzicht op het diepblauwe van de lucht. De instelling heeft een intieme sfeer dankzij de olielampen op het dek. De ontwerper schreef graag aan zijn zus terwijl hij aan het kunstwerk werkte:”
Een nieuwe versie van een tafel ’s nachts is wat ik maak. Op het dek staan een paar kleine mensen. Het terras wordt verlicht door een grote heldere lantaarn, en de straat heeft lavendel tinten. De huizen ‘ muren hebben een blauwe lucht met beroemdheden en een groene tak. Het is veranderd in een nachtelijke scène met blauw, paars, groen, en citroen heldere kleuren in plaats van houtskool. Ik ben dol op dit beeld. Ik schets of kies meestal, maar ik wilde het meteen schilderen.
De vrienden van het Kröller-Müller Museum hebben een beperkt aantal uitgeleend uit het schilderij.